donderdag 21 januari 2010

Bericht 10
Gek wordt ik van die ambtenarij, stapel gek!!!!!!!!
Eindelijk gisteren bericht van het UWV. Qua taalgebruik nou niet bepaald een hoogstandje maar goed......
Alinda mag niet mee emigreren, want er is voor haar verzorger geen noodzaak om te emigreren. "Uw (Alinda) verhuizing naar Zweden is een eigen keus en daarom niet objectief en dwingend van aard. (???) Bovendien is niet gebleken dat het medisch objectief beter is om in Zweden te wonen". Nou daar valt natuurlijk wel wat op af te dingen.
Wel mag ze mee naar het buitenland als ze hier een woonadres heeft. Maar "als ze minstens 3 jaar achtereen langer dan 4 maanden in het buitenland verblijft en de overige tijd in Nederland woont dan is er reden om aan te nemen dat betrokkene zijn woonplaats naar het buitenland heeft verlegd".
Nou heeft mijn lieve vriendin aangeboden dat Alinda wel bij haar mag wonen. Dan komt ze in Zweden logeren zo lang als toegestaan is. Voorlopig kunnen we dan dus even vooruit. Later zien we wel weer verder.
Volgende stunt: Toen Alinda 3 jaar geleden bij mij kwam wonen heb ik dat per brief en digitaal doorgegeven aan de belastingdienst. Ook naar de afdeling toeslagen. Ik wist dat dat zonder gevolgen voor de huurtoeslag zou blijven. Ik heb dan ook 3 jaar lang huurtoeslag gekregen. Vorig jaar kwam er bericht dat ik dat onterecht had gekregen (onze inkomens werden opgeteld). Binnen 6 weken 3000 euro terugbetalen. Dat was gelukkig al gespaard, en we zijn als een gek gaan sparen voor die andere 6000, want dat ging natuurlijk ook komen. Lekker vlot werken ze daar bij die dienst hè. Afijn, we zijn niet de enigen, je leest er ook veel over in de krant. In december kreeg ik bericht dat ik voor 2010 weer huurtoeslag zou krijgen!!!!! Toen heb ik geprobeerd te bellen naar de belastingdienst, maar je moet niet denken dat je dan iemand krijgt die er iets van weet. Dus maar een papieren brief gestuurd. En waarachtig, ook gisteren, een telefoontje van een meneer, die mij vertelde dat hij het niet begreep; ik had het over mijn dochter en hij had in z'n computer staan dat zij mijn partner was. Nou ja!!! Ik moest maar naar het GBA (burgerlijkestand) gaan om dat recht te zetten, want daar kwam zijn informatie vandaan. Vanmorgen dus geweest. Je gaat dit niet geloven......Ik ben daar nog getrouwd met de heer W.J. Wierenga. Hoe het kan?????Alle post van de gemeente komt op naam van mevrouw van Dam, ook als ik bij de sociale dienst iets vraag, ben ik toch ook echt alleenstaand. Ze weten dat ik alimentatie krijg. Snap je het nog? Intussen denken ze bij huurtoeslag dat mijn partner A. Wierenga heet en heeeeeel veel jonger is dan ik. Afijn het gemeentehuis gaat nu bij de rechtbank in Groningen de scheidingspapieren opvragen en die zullen ze dan doorfaxen aan de belastingdienst. Geloof jij het?
Ook moest ik bij de sociale dienst een bewijs van zorgplicht ophalen???? Maar die dienst was gesloten dus morgen maar weer naar Diever, naar het gemeentehuis.
Ik had net een heleboel gezeur achter de rug met de inkomensbelastingen. Ik heb het dus helemaal gehad met die bureaux.
Maar......als we die 9000 euro kunnen houden komen we dus wel al een heel eind om onze plannen te realiseren. Alinda is helemaal blij, geweldig om te zien. Maar ik durf me helemaal nog niet te verheugen.
Intussen verkopen we al wel wat van de spullen die ik noemde in een van de vorige berichten.
Die lijst werk ik regelmatig bij. Er gaat wat af en er komt ook steeds weer wat bij.
O, wat willen we graag verhuizen. In april gaan we in ieder geval naar Zweden toe om een en ander daar te onderzoeken.

maandag 11 januari 2010

bericht 9
We krijgen veel vragen over hoe we ons bij dit alles voelen.
Welnu, toen we nog alleen maar over de plannen droomden, waren we afwisselend enthousiast en wijfelachtig. Naarmate we ons er meer in verdiepten werden we steeds zekerder van onszelf en zagen we ook dat het mogelijk was om te emigreren. Toe we het besluit genomen hadden en het familie en vrienden meegedeeld hadden, waren we er helemaal van overtuigd dat dit voor ons beiden een goede keus was. Het enige wat ons zou kunnen tegenhouden was het financiële gedeelte van Alinda (of zij meemag met behoud van de uitkering) en of we een hypotheek kunnen krijgen. Maar als zij, op papier, legaal bij iemand anders kan wonen en vervolgens bij mij in Zweden logeert, en ik heb al begrepen dat een hypotheek in Zweden ook mogelijk is, dan kan er niets meer in de weg staan, zonder dat we dat kunnen overwinnen.
Het is wel zo dat we in ons hoofd er dag en nacht mee bezig zijn en er allerlei plannen gemaakt worden en we ons steeds weer nieuwe vragen stellen, die om een antwoord vragen. Gelukkig is er veel te vinden op internet en zijn er genoeg instanties die helpen met de vragen. Intussen heb ik ook een boekje besteld met een check-list, waarin precies staat wat je in Nederland en in Zweden moet doen ter voorbereiding en ook nog eens in de juiste volgorde. Dan kun je dus heel gestructureerd alles afwerken en afstrepen.
We zien er enorm naar uit om in april naar Zweden te gaan om alvast wat huizen te bekijken en een hypotheek te regelen. Als we die hebben kunnen we al vrij snel vertrekken. Zo niet.....dan moeten we heel hard verder sparen en wordt het nog een poosje uitgesteld. Het is dan niet anders. Maar gaan doen we zeker!!!

donderdag 7 januari 2010

bericht 8
Vanmorgen dus weer naar het UWV Groningen gebeld. Na veel doorverbinden en mensen krijgen, die het niet snappen, uiteindelijk iemand die me goed te woord stond. Eerst maar eens even duidelijk gemaakt dat ik er wel problemen mee heb, dat het zo moeilijk verloopt. Afijn duizend excuses (het lag warempel aan de computers). Maar.........weer zal ik binnen 24 uur gebeld worden. Ja,ja.
Ik heb nog gevraagd hoe het zit als ze wel een adres in Nederland heeft en dan bij mij logeert voor het grootste deel van het jaar. Die meneer zag dat wel als mogelijkheid.
Het zou wel gemakkelijker zijn, want dan gaat haar AOW-opbouw gewoon door. Anders moeten we bij de SocialeVerzekeringsBank een dure verzekering sluiten. En waarschijnlijk is de ziektekostenverzekering voor haar in Zweden ook duur.
En.........om 16.00 uur vanmiddag een telefoontje van het UWV Assen ! Daar was mijn brief en die is intussen beoordeeld door een arts (zonder Alinda of mij te spreken) en de mevrouw die ik nu aan de telefoon had zal nu die beoordeling van de arts gaan beoordelen. Dat duur ongeveer 2 á 3 weken !
Ook daar nog even geïnformeerd naar de mogelijkheid van wonen bij een ander. Dat zou ze ook meenemen in de beoordeling.
Alinda is intussen van mening dat het nu wel goed gaat komen. Ze is helemaal opgelucht en wil alvast gaan inpakken. Ik moet het eerst nog maar eens afwachten. Ik ben wel nerveus intussen. Ambtenarij hè.

woensdag 6 januari 2010

bericht 7
Het UWV had ik voor mijzelf de tijd gegeven tot het eind van het jaar om te antwoorden. Dat is dus niet gebeurd. Maandagmorgen als eerste werkje maar eens in de telefoon geklommen. Eerst werd ik van het ene telefoonnummer naar het andere verwezen; daarna nog een keer of 6 doorverbonden. Niemand wist iets van een brief die ik gestuurd had. Afijn, op het laatst had ik iemand van de Wajong-afdeling, die me beloofde dat ik binnen 24 uur teruggebeld zou worden. Gisteren dus de hele dag gewacht; geen telefoon. Nu is het inmiddels al 48 uur geleden. Ik wacht vandaag nog af. Wordt er niet gebeld, dan bel ik morgenochtend weer.
Intussen heb ik contact met een makelaar (Nordic-Estate), waar ik onze wensen heb gedeponeerd. Hij zal ons een lijst met mogelijkheden sturen. We hebben o.a. op hun site al veel moois gezien. Ook op andere sites trouwens. Tegen die tijd geven we 'Zweden-advies' ook een zoekopdracht. Als op 1 april in Zweden geen winterbanden meer verplicht zijn, gaan we daar maar eens naar toe om huizen te bezichtigen en wat banken te bezoeken.

dinsdag 1 december 2009

bericht 6
voorlichtingsdag in Zenderen.
Bureau Placement organiseerde een voorlichtingsdag over emigratie naar Noorwegen en Zweden op zondag 29 november 2009. Er waren een aantal lezingen van ervaringsdeskundigen die bij Placement werken en in Noorwegen of Zweden wonen.
Ook daar heb ik wel weer het één en ander opgestoken.
O.a. dat je geen 10% maar 25% eigen geld moet hebben bij de aankoop van een huis. Die 10% is de aanbetaling bij de koop. Afijn: Heeeeeel hard sparen dus.
En wij maar wachten op bericht van het UWV. Nou dat is dus een kleine oefening, want in Zweden duren dit soort ambtelijke zaken altijd heel lang. (tja, we hebben dus toch niet zo'n haast, omdat we tijd nodig hebben om te sparen)
Wel krijgen we steeds meer zin om te gaan.
Er werd daar gewaarschuwd voor "Nederlands gedrag": Zweden zijn heel gastvrij, maar ze houden niet van de Nederlandse betweterigheid, opdringerigheid, lawaaierigheid. Nou wij dus ook niet, één van de redenen om weg te gaan. Het is hetzelfde verhaal als de schaamte op campings, waar ook Nederlanders zich niet bepaald geliefd maken.
De huizen, die te koop worden aangeboden zijn over het algemeen niet goed onderhouden. Dat hadden we al ingecalculeerd, gezien de prijs en wat we er al over gelezen hebben. Daarom ook willen we gasten gaan ontvangen. Zo kunnen we wat verdienen om het huis te onderhouden.
Het leven is gemiddeld genomen net zo duur of zelfs iets goedkoper dan in Nederland (een heel verschil met de tijd vóór de Euro, toen Zweden juist heel duur was).
Als ik nu nog schoolgaande kinderen zou hebben wist ik het wel; zo snel mogelijk naar Scandinavië.
Op 23 januari is er een voorlichtingsdag in Hoevelaken, waar de Zweedse gemeenten zich presenteren. Daar ga ik ook naar toe. Het is wel heel belangrijk om zo veel mogelijk info te verzamelen.
Voor verdere actie ondernomen wordt, toch maar wachten op bericht van het UWV.

woensdag 25 november 2009

Bericht 5
geldzaken
Om te onderzoeken hoe wij aan geld voor een huis kunnen komen ben ik naar de RABO-bank geweest om te informeren naar een hypotheek. Die kunnen wij niet krijgen, omdat wij hier in Nederland geen eigen huis hebben. Vervolgens naar de ING om te bezien of wij op de lopende rekeningen een lening kunnen krijgen. Dat kon gemakkelijk. Maar daarna kwam ik tot de ontdekking dat alle leningen moeten zijn afgelost als je Nederland voorgoed verlaat. Dus daar schieten we ook niet mee op.
Volgens de informatieboeken kunnen we in Zweden wel een hypotheek krijgen. We moeten dan wel 10% van de koopsom als aanbetaling zelf hebben.
Ook de verhuizing zelf is een kostbare zaak, dus......................
SPAREN GEBLAZEN.
We proberen nu heel zuinig te leven en beginnen al een spaarpotje te krijgen.
Daarnaast zijn we eens door het huis gegaan om te zien wat we kunnen verkopen. Doordat we, toen Alinda en ik gingen samenwonen, twee huishoudens ineen hebben geschoven, hebben we sommige dingen dubbel. Die willen we nu dus gaan verkopen, samen met zaken die we in Zweden niet meer nodig zijn.
Voordat we die dingen bij de supermarkt of Marktplaats te koop aanbieden, zetten we ze op de blog, om onze lezers de eerste keus te geven. (wordt de komende weken bijgehouden) Dus is er iets voor je bij.........mail maar even.
(dit werkt niet meer, we hebben het een en ander verkocht, ook via advertenties; de rest proberen we op de vrijmark en anders nemen we het gewoon mee)



woensdag 11 november 2009

bericht 4
reacties

Nadat we een aantal bekenden het bericht van onze plannen hadden gestuurd kwamen er veel reacties binnen. Heel erg fijn hoor.
De reacties waren heel verschillend van aard:
Sommige mensen zijn geschrokken van de rigoreuze plannen. En raden het helemaal af.
Er komen vragen, zoals: 'waarom Zweden en geen warmer land' of 'wat als je spijt krijgt' of waarom probeer je hier niet een rustig plekje te vinden' of 'wat gebeurt er met Alinda als Lidy iets overkomt'.
Mensen die ons goed kennen begrijpen onze wens heel goed.
Sommigen geven aan dat ze ons erg gaan missen. Dat geeft stiekum wel een goed gevoel.
Veel praktische vragen ook.

Een deel van de vragen is al beantwoord in de eerdere berichten.
Alle praktische zaken komen één voor één aan de orde als we er mee bezig gaan.
Op het ogenblik wachten we op antwoord van het UWV. Want als de Wajong-uitkering van Alinda niet doorgaat, houden onze plannen al gauw op.
En wat als we spijt krijgen? Tja, dat zou heel jammer zijn en dan zullen we waarschijnlijk terugkomen.
Maar als je niet je droom probeert te verwezenlijken heb je nog veel meer spijt voor de rest van je leven.
En als Lidy iets overkomt, zal Alinda terug moeten (vanwege de uitkering). Maar wat dan als haar in Nederland iets overkomt? Wij willen genieten van nu. Of dat nou lang of kort duurt. We hebben allemaal wel eens heel serieuze plannen gemaakt die door het lot achterhaald werden. Maar dat is volgens ons geen reden om dan maar stil te blijven zitten waar je zit en te wachten op 'het lot'.

We vinden het fijn als jullie via mail of post ons laten weten dat je meeleeft. Via deze blog proberen we alle antwoorden zo veel mogelijk te beantwoorden.