woensdag 24 maart 2010

bericht 17
Vanmorgen een telefoontje van politiebureau Meppel. Ze hadden mijn 2e aangifte gekregen en wilden weten of ze nog eens langs moesten komen. Het is al weer een week geleden. Nou, langskomen hoeft dus niet, want ze kunnen toch niets doen.

Gisteren eindelijk bericht van de belastingdienst; middels een aanslag dan hè. Ik moet de huursubsidie WEL terugbetalen. Alinda staat er nu duidelijk op vermeld als mijn dochter. Van Groene Land/Achmea over de PGB nog steeds niets gehoord.
Ze zijn 3 jaar achter bij de belastingdienst, nemen wijzigingen ook blijkbaar niet op binnen 3 jaar want ik heb voor 2010 gewoon weer huursubsidie gekregen en dat is ook nu nog niet gestopt. Geen brief met uitleg of excuus of zo. Wat een onbeschoft gedrag.
Wat een tegenvaller ook voor onze plannen. Ik ben er kapot van. Alinda is heel kalm; die zegt: we stellen het een jaar uit of we zoeken een heel goedkoop huis (ze zijn er nl. ook van €20.000,-)
Ik wil het kijken naar huizen ook wel afblazen, maar Alinda niet. Ze denkt dat als we heel hard sparen en we een hypotheek krijgen het wel zal gaan lukken. Bovendien is het een vakantie die we gewoon moeten gaan nemen zegt ze. En daar heeft ze misschien wel gelijk in.

donderdag 18 maart 2010

bericht 16
Nu heb ik net ontdekt dat er nieuwe krassen van een scherp voorwerp zitten op de kofferdeksel, de motorkap en alle vier portieren van de auto. Bovendien is een achterlicht kapot. Ik heb dus maar weer aangifte gedaan. Ik denk dat het wraak is omdat de politie hier geweest is. Ik ben helemaal trillerig van spanning.

woensdag 17 maart 2010

Bericht 15
De camper heeft nu een plekje op het erf van een oude bekende hier in de buurt. Een pak van m'n hart. Op 18 mei kan de KIP aan de reparatie beginnen, tot zo lang blijft hij daar staan. Daarna zien we wel verder.

dinsdag 16 maart 2010

bericht 14
Nou die belastingadviseur had geen idee hoe het moest met onze situatie. Ik moest eerst maar eens in Zweden gaan informeren. Wie wordt daar nou blij van. Hij wilde wel mijn gegevens hebben, want er komt natuurlijk wel een rekening voor dat consult.

Afgelopen najaar had ik net nieuwe banden op onze camper laten zetten, toen er ééntje in de wang was lekgestoken. Gelukkig heeft Chris, mijn garageman, een tweedehands op de kop kunnen tikken. Toen de sneeuw laatst aan het smelten was en lekker ijzig werd, hebben de hangjongeren uit de buurt een aantal avonden keiharde ballen heel hard tegen ons raam gegooid. Afgelopen zaterdag ontdekte ik 3 diepe krassen op mijn auto, op de kofferdeksel en de motorkap, bovendien is er met een mes of zo een gat in de motorkap gemaakt. Vanmiddag kwam een vrouw uit het dorp me zeggen dat ik even naar de camper moest gaan kijken, want ze dacht dat er iets kapot was. De zenuwen gierden door mijn keel. Allebei de dakramen zijn afgerukt en vertrapt. Aangeven dus bij de politie. Op internet gezocht waar en hoe. Kan via internet gebeuren. Je moet dan van alles opgeven, niet te geloven. Aan het eind werd medegedeeld dat het in de statistieken opgenomen zou worden, maar dat ze er niets aan konden doen. Dan flip je toch echt wel hoor. Ik naar bureau Meppel gebeld, dat is de dichtstbijzijnde (25 km). Een aardige agent hoor, maar hij vertelde dat het niet anders was. Ik raakte helemaal van slag en huilde. Hij bood aan de wijkagent langs te sturen. Maar die blijkt hier helemaal niet te zijn. Er kwam een half uurtje later wel een motoragent. Afijn, die heeft m'n verhaal aangehoord en ook de namen van enkele hangjongeren genoteerd. Hij zou het doorgeven aan de nieuwe wijkagent die hier moet gaan komen, zodat die het wat beter in de gaten kan houden.
De verzekering gebeld; ik ben allrisk verzekerd en kan het laten repareren. Maar ja €140,- eigen risico. Het kost me gelukkig niets van de 75% no-claim. De Kip in Hoogeveen gebeld voor reparatie en daar kan ik hem op 18 mei brengen (!!!). Intussen heeft Alinda de gaten met vuilniszakken dichtgeplakt. De auto is zo oud, daar laten we niks meer aan doen.
Ik was net een beetje tot rust gekomen, vandaag heb ik het gevoel dat ik weer terug ben bij af.
We zijn eigenlijk ook wel bang voor al die agressie. We vragen ons af waar we dit in hemelsnaam aan te danken hebben.
We hebben echt nog meer redenen om uit dit waardeloze land weg te willen gaan hoor.

dinsdag 9 maart 2010

bericht 13
Ik heb besloten me niet druk meer te maken over de belasting. Zij zijn hartstikke fout, dus het moet wel goed komen. Ben dus een stuk opgeknapt en slaap ook weer.
We hebben 6 huizen uitgezocht om te bekijken in april. De makelaar maakt afspraken om ze te bezichtigen en ook met een bank, waar we om een hypotheek kunnen vragen.
Eén van die zes is een heel groot huis met 10 (!) kamers. Alinda ziet het helemaal zitten om een B&B daar te beginnen. Ik ontvang de gasten, zij doet overdag het huishoudelijk werk, terwijl ik dan 'mijn ding' kan doen.
De huidige eigenaar heb ik contact mee gehad en heeft me ook een adres voor een hut doorgegeven, waar we dan eventueel kunnen logeren. (kamperen is nog wel erg koud)
Morgenmiddag ga ik naar een belastingadviseur om te weten te komen hoe we e.e.a. goed kunnen regelen. Ook voor de verzekeringen ben ik bezig om voor allebei de beste oplossing te vinden.
O,o, wat hebben we er een zin in!!!!!

vrijdag 12 februari 2010

Bericht 12
En maar weer wachten tot de ambtenarij antwoord wenst te geven. Dat zal ook wel weer weken duren. Het is slopend, want je kunt ook niet verder met plannen maken.
Intussen heb ik wel een aantal internationale verhuisbedrijven om offertes gevraagd. Dat gaat een mooie duit kosten, vooral als je ze alles laat doen. En dat willen we wel, want er is werk genoeg dat overblijft. De verhuizing geven we dus graag uit handen. Wel willen we ook nog bij Zweedse verhuisbedrijven informeren (dat schijnt de moeite waard te zijn).
Er is een makelaar al voor ons aan het zoeken (vrijblijvend), zodat we in april gericht kunnen zoeken naar huizen. Tenminste..... als die stomme huursubsidie meevalt.
Alinda is voor haar halfjaarlijkse controle naar de dokter geweest. Dat heeft meestal niets te betekenen, gewoon verlenging van de medicijnen. Haar toestand is al jaren heel stabiel. Nu heeft ze het weer eens gehad over de geluiden waar ze veel last van heeft. Dat had eerder nooit een naam. En wat blijkt; ze heeft "Hyperacusis". Het is een fysieke storing in de hersenen, waardoor geluiden veel te hard binnenkomen. (het kan wel 10 keer zo hard zijn als normaal, bovendien kan ze bijgeluiden niet buitensluiten) Daarnaast heeft ze wel eens oorsuizingen (Tinnitus). Ze heeft nu dus een benoembare reden om altijd maar rust te zoeken en contacten te mijden. Zelf is ze blij dat ze nu kan zeggen, als ze niet mee kan doen, dat ze hyperacusus en tinnitus heeft. Dat schept duidelijkheid.
Zelf ben ik maar passiflora gaan slikken om wat minder gespannen te zijn. Ik hoop dat daarmee ook de bloeddruk wat wil zakken, want ik heb geen zin in betablokkers.
Wat wordt er trouwens veel geklaagd over de sneeuw. Wij vinden het prachtig. Willen die mensen dan zo'n Hollandse kwakkelwinter? Het is ook nooit goed.

dinsdag 2 februari 2010

Bericht 11
Bij de burgerlijke stand hebben ze in Groningen (trouwgemeente) navraag gedaan. Ben daar nog getrouwd. Het zal wel aan de advocaat liggen en daar moet ik maar contact mee opnemen. Je moet alles zelf doen. De advocaat werkt niet meer en zijn kantoor bestaat ook niet meer. Maar gelukkig heb ik zijn privé adres gevonden. Hij begreep het wel: Wij zijn van tafel en bed gescheiden. Dat betekent dat mijn pensioenopbouw doorgaat, wij van elkaar erven en we niet kunnen trouwen. Verder ben je gewoon gescheiden, ook voor alle instanties. Dat is blijkbaar net even te moeilijk voor de gemiddelde ambtenaar. Afijn ik heb dat weer doorgegeven aan het gemeentehuis; de belastingmeneer weer een brief geschreven en vervolgens een brief naar Achmea geschreven. Want die zorgplicht schijnt te maken te hebben met een Persoonsgebonden Budget. Die hebben we in 2007 aangevraagd bij het CIZ en Alinda is ook positief geïndiceerd. Dan moet Achmea dan gaan uitkeren, maar eerst hebben die dat meer dan een jaar laten liggen, waarna ik een officiële klacht heb ingediend. Vervolgens moeten we dan bonnetjes overleggen van de hulp die ik verleend heb. Maar ja, bij ons werkt dat natuurlijk niet zo. We hebben het er toen maar bij laten zitten; je hebt meer ellende dan voordeel bij zulke dingen. Maar nu heb ik ze maar weer geschreven om uit te leggen in wat voor ellende we hierdoor zijn geraakt. Alles opgestuurd met kopieën van de scheidingsacte en de indicatie van het CIZ.
En nu maar weer afwachten wanneer daar weer een antwoord op gaat komen. (Dit is wel een "heel in het kort" verslag hoor).
Intussen lijdt ik aan een soort uitputting. Alles is me te veel. Alinda heeft griep en raakt gedeprimeerd.
Ik ben alvast begonnen met opruimen: uitzoeken,weggooien, vernietigen, opruimen en zo. Dat is sowieso wel eens goed. Wat heeft een mens toch een spullen zeg!!!!! Ik ben alleen nog maar bezig met de papierwinkel. Pfffff.