vrijdag 24 juni 2011

Annemarie Salemon zet Alinda op de foto bij de alpaca's
elandenjong









Wilfred van Langen en Alinda mogen even de eland aaien














De elandstier






Bericht 74




Wij hebben bezoek uit Nederland gehad!!!! Mijn vriendin Annemarie Salemon en haar nieuwe vriend Wilfred van Langen.


Twee nachtjes zijn ze gebleven. En natuurlijk hebben we heel wat bijgepraat. Een keer zelfs tot 3 uur in de nacht.


We zijn met ons vieren naar de elandensafari in Ekshärad geweest. Daar loopt 1 stier en 2 koeien, die samen 3 jongen hebben.


Het is wat onnatuurlijk omdat ze achter een omheining lopen. Maar het voordeel is dat je veel informatie krijgt en ze van heel dichtbij kunt zien. Ze laten zich zelfs aaien.


Om ook Zweden te trekken fokt de Nederlandse eigenaar ook alpaca's, een soort kleine lama.


Het park bestaat voor het 2e jaar en loopt hartstikke goed. Als je geen elanden in het wild hebt gezien is dit natuurlijk een prachtige oplossing.


Het is heel leuk om bekenden te kunnen laten zien hoe we wonen. We zijn in Hagfors aan het winkelen geweest en we hebben mijn school laten zien.




Dit weekend wordt hier midzomer gevierd. Alles is dicht en in alle dorpen is feest en wordt een meiboom opgericht. We vertellen daar de volgende keer wel wat meer over.




We hebben bewolking, maar het is steeds ook zonnig en het is zo'n 20 graden. Heel af en toe een buitje. Ideaal weer eigenlijk.


We hopen dat jullie het ook naar je zin hebt in Nederland. Er schijnt zonkracht 8 aan te komen, met waarschuwing voor verbranding. Nou geef dan Zweden maar.

zondag 19 juni 2011

Bericht 73




Het is al weer even geleden dat ik me meldde, maar hier is er dan weer eentje.



Ik zal de nieuwe berichten voortaan ook steeds melden op Hyves en Facebook (op verzoek)



De seringen zijn inmiddels uitgebloeid, maar Zweden ziet op het ogenblik paars, blauw en rose van de lupines. Prachtig gewoon.









Het weer is niet zo geweldig. Wel een graadje of 20, maar veel bewolking en af en toe een bui. Maar de zon is er toch ook steeds wel weer. Dat geeft soms mooie regenbogen.





Ik heb 6 dagen op een hond gepast van een Duitse klasgenote. Een Briard, een grote zwarte haarbal. Een echte lieverd, maar een beetje wild. Het huis stond in Ekshärad in de eenzaamheid. Ik heb helemaal niemand gezien en ben heerlijk tot rust gekomen. Wel ging ik elke dag uit eten in een restaurant in het dorp. Dat werd voor me betaald. Dat was dus een heerlijke vakantie.



Arrek














En natuurlijk hebben we weer mooie wandeligen gemaakt. Bij Munkfors, rondom een meer over een elandenpad; nou ja, elandenpoeppad. Geen eland gezien. Het was een heel smal paadje en we zijn het spoor ook helemaal bijster geweest. Toen moesten we door de wildernis lopen. Doodvermoeiend. We hebben het pad wel weer teruggevonden, maar in plaats van 3 uur hebben we er 5 uur over gedaan.

Een paar dagen later hebben we het nog eens gelopen en nu ging het helemaal goed. Het is een mooie tocht om ook eens met gasten te lopen.


In Ekshärad wilden we de drietoppenroute lopen. Maar we waren 's morgens wat te vroeg; het gras was nog nat en we zijn dus helemaal lek gestoken door muggen en blinde vliegen. Dagen last van gehad. Tot overmaat van ramp ontdekte ik ook nog dat ik mijn fototasje kwijt was (met autosleutels. Hij is gewoon van de camera gegleden. Die had ik nl. nog aan mijn pols hangen. We waren toen net 3 km. onderweg. Terug dus. Niets gevonden. Weer terug. Precies op de plek waar ik ontdekt had dat ik het kwijt was hebben we hem gevonden. Inmiddels waren we het zo zat dat we weer terug gegaan zijn (4 keer hetzelfde stuk van 3 km. dus) en naar huis zijn gereden.

Vandaag hebben we in Sunnemo een tocht van zo'n 15 km. gemaakt. Dat is voor mij zo langzamehand wel de limiet. Dan doet mijn heup, of knie, of allebei, zo veel pijn dat ik moet stoppen. Maar goed, gelukkig kom ik toch nog zo ver.





Het klussen in huis schiet nu ook eindelijk een beetje op. Dat gaat beter nu ik niet meer zo vaak naar school moet. Het moet ook wel, want volgende week komt mijn vriendin Annemarie met haar vriend een paar dagen logeren. Ik verheug me er toch zo op!!!

De logeerkamers zijn nu helemaal klaar. En zelf slaap ik eindelijk op mijn eigen kamer in het waterbed.


Ook de tuin vraagt nu veel werk. Het gras moet elke week gemaaid worden en in de moestuin komt het een en ander ook op.


Tussendoor knutselen we ook nog veel.

We doen dus best veel, maar niets hoeft gisteren klaar. Het gaat allemaal lekker ontspannen.


Maandag is de langste dag. Midsommer. Dat wordt hier altijd de vrijdagavond en zaterdag daarna gevierd. De meiboom wordt opgezet en er wordt omheen gedanst. Maar daarover de volgende keer.


Het wordt 's nachts ongeveer 3 uur lang wat schemerig, verder is het gewoon licht. De zomer is volop aan de gang. Heel veel bloemen overal in tuinen, maar ook in het wild. Vandaag ook veel orchideeën gezien.

De vogels zingen dat het een lust is en je ziet de uitgevlogen jongen overal gevoed worden door de oudervogels.


Nu nog de wolken een beetje weg en wat meer zon. Maar dat komt vanzelf. Zweden is immers beroemd om de vele zonneschijn en de blauwe luchten. (ook te zien in de vlag)


Wij wensen alle bekenden een heel goede zomer en een fijne vakantie.




woensdag 25 mei 2011













Bericht 72


Afgelopen vrijdag hebben we op de markt in Hagfors gestaan.

We hadden daar een soort Kamer van Koophandelnummer nodig en die hebben we niet, dus stonden we op de loppis. Dat mag namelijk iedereen zonder vergunning. Nou was die loppis iets uit de marktroute, net achter de kermis. Er kwam dus geen hond langs en bovendien had Alinda heel veel last van het kermislawaai. Gelukkig kwamen er nog wat klasgenoten langs die de dag goed gemaakt hebben. (zie foto)

Ik ben bij de marktmeester gaan vragen of ik zaterdag niet toch op de markt mocht, ondanks dat ik dat 'Företagnummer' niet had. En dat mocht; hij zou het fiksen. Nou die dag had ik een mooi plekje. En halverwege de markt kwam die aardige marktmeester me influisteren dat ik niet hoefde te betalen. Ik mocht het aan niemand vertellen. Ik kon wel een gat in de lucht springen. Dus toch nog een beetje verdiend. Misschien was het ook wel omdat hij het anders ook niet kon verantwoorden als ik in de boeken zou staan. Alinda was die dag zo moe, dat ze thuisgebleven is.

Naast me stond een Nederlands echtpaar uit Assen, die het Chinese Lego verkochten. Ze hebben een klusbedrijf. Lekker om te weten, want als ik eens iemand nodig heb (en dat gaat zeker komen) kan ik hun mooi vragen zonder dat ik een half jaar moet wachten of het risico loop dat ze helemaal niet komen. Ook als we bij IKEA iets kopen komen zij het wel installeren. Zij moeten dan dus de nieuwe douche maar doen als we genoeg gespaard hebben.

Bij hun in de buurt in Storfors is een groot hotel dat door Nederlanders gerund wordt en die hebben elk jaar een 'Fair', waar minipaardjes geshowd en gekeurd worden. Daarnaast hebben ze een heleboel activiteiten er om heen. Mijn buren dachten dat het wel iets voor ons zou zijn. Dus ik meteen 's avonds gemaild en per ommegaande antwoord gekregen dat we het hele weekend van 2-3 juli daar kunnen komen staan. Het kost maar 100 Kr. voor 2 dagen.


In Uddeholm is een tweedehandswinkel. Daar hebben ze zulk prachtig spul voor bijna geen geld.

We hebben er een dikke donzen winterjas gekocht. Nagenoeg nieuw en kostte nog geen 3 euro!!!

Hij past ons allebei. (zie foto's)


Het weer is prima. Hoewel het weerbericht in de wereldkrant ons wil doen geloven dat we hier alle dagen regen hebben. Integendeel; we sproeien zelfs de pasgezaaide groenten. De temperatuur komt niet boven de 20 graden, maar de zon schijnt veel. Alleen staat er wel wat wind, soms zelfs behoorlijk. Lekker weer om in de tuin bezig te zijn. Er zijn hier heel veel seringen, die nu net allemaal open gaan. Wat zal dat een paarse zee worden.


Dinsdag ben ik nog even naar school geweest voor de Nationale Proef. MAXIMALE SCORE !

Luisteren, schrijven, spreken.

Tot oktober ga ik er niet meer heen. Genoeg te doen in de zomer. Voor in de winter is het denk ik wel weer leuk.

Voorlopig lekker buiten leven en van de zomer gaan genieten.

zondag 15 mei 2011

Bericht 71





Vandaag hebben we weer een markt geprobeerd. Deze keer zo'n welbekende Loppis (vlooienmarkt) op een camping in Ransäter, waarvan de eigenaren uit Emmen komen.



De weersvoorspellingen waren erg slecht, dus we gingen niet zo welgemoed op weg.



De dag werd toch meteen goedgemaakt doordat er een eland vlakbij op de weg stond. Wat een enorme dieren zijn dat toch.



Het weer is 100 procent meegevallen; vanmorgen een klein spatje regen. En bovendien nog veel zon gezien. Een uurtje voor het einde van de markt begon het nogal te waaien en dat is niet lekker als je losse kaarten hebt liggen op de tafels. We zijn dus maar naar huis gegaan. Deze keer hebben we tenminste wat verdiend. Hoewel er niet veel publiek was.



Alle bloempotmannetjes zijn verkocht en verhuizen naar Nederland.



Grappig: We hebben een voor ons onbekend Nederlands echtpaar ontmoet dat onze blog volgt.



We hebben inmiddels een bord gemaakt, waar op staat "zelfgemaakte kaarten en cadeautjes". We vallen nu tenminste meer op.



Op naar de volgende markt.




De afgelopen week heb ik met school de metaalfabriek in Hagfors bezocht. Het is de grootste werkgever hier in de buurt met 900 werknemers. Ze importeren schroot uit alle uithoeken van de wereld en gebruiken bijna geen ijzererts meer. Er wordt ook over de hele wereld geëxporteerd. Een immens bedrijf.




Ook ben ik op bezoek geweest bij een klasgenote uit Duitsland om met haar hond kennis te maken. We zijn eerst lekker uit eten geweest samen. Heel gezellig. Zij is kinderarts, klassiek homeopaat en psychotherapeute. Ik zal in juni 4 dagen in haar huis in de bossen van Ekshärat gaan wonen om op die hond te passen. Een Briard, zwart en heel groot. Ze heeft een omheinde tuin, dus het is handiger als ik daar heen ga; kan ie lekker loslopen.


Het is hier al mooi groen en de fruitbomen beginnen te bloeien. Onze raapstelen staan ook al boven de grond. Nog even wachten dan kan de moestuin ook ingezaaid worden.


Al een halve week geen school gehad en dat bevalt uitstekend.













dinsdag 10 mei 2011

bericht 70







Nog even wat berichtjes, waar ik de laatste keer niet meer aan toe kwam:



De Zweden weten echt van alles een feest te maken. Zo is er "Onze lieve vrouwe onbevlekt ontvangenis". Dat heet in het Zweeds "Vaarfrudagen". Maar wat moet je nou met zo'n feest hè? Als je het een beetje snel zegt, klinkt het als 'Wafeldagen"; dus gaat iedereen gezellig aan het wafelbakken en wordt het een leuk feestje. Lekker met zowel zoet als hartig beleg. Wij hadden ze zelf met oudejaar ook gebakken en lekker met Lingonjam en slagroom gegeten. Deze keer hadden we op school een hele grote stapel gebakken. LEKKER!!!!!

Met pasen staan in alle tuinen takken met vrolijk gekleurde veertjes en


allerlei soorten eieren en andere paasdingen versieren de veranda's.

Ook het voorjaar wordt blij verwelkomt. In Sunnemo kwam de bevolking bij elkaar bij de Hembygdsgaard (een hele oude boerderij). Daar zong een koor een aantal liederen en kon je binnen


eigengebakken lekkers kopen en een bakkie doen. Daarna zou er een groot vuur zijn (zoiets als in Noord-Nederland een paasvuur), maar dat kon niet doorgaan vanwege de harde wind. Met al dat bos en houten huizen is dat hier ook best link.


Het weer is hier heel goed geweest. De eerste week na onze thuiskomst was het heel warm, echt zomers. Dat kwam goed uit, want ik was in Nederland de laarste week behoorlijk ziek. De hele winter goed doorgekomen, zelfs geen snotneus, en dan in de vakantie is het ineens mis. Afijn, ik had nog vakantie van school, dus kon lekker rustig bijkomen.


Er was trouwens ook genoeg post en mail dat afgehandeld moest worden.


De week erna, toen ik dus weer naar school moest, vroor het weer een paar nachten en lag er zelfs een keer sneeuw. Maar dat was wel heel snel weer weg gelukkig. Ook viel er een enkel regenbuitje. Maar de blauwe lucht en het zonnetje waren er wel weer snel en deze week is het weer heel zomers met zo'n 20-25 graden.











We hebben in de tuin gewerkt. Alinda heeft de zandbak uitgegraven. Daar doen we bemeste tuinaarde in en dan moet het een moestuin worden.


Ik heb een helling ontdaan van kweekgras en brandnetelwortels.


Pffff, wat een zwaar werk. Die helling ligt op het zuiden, dus daar kunnen we mooi courgettes kweken.


Het gras is ook al gemaaid en moet morgen weer gedaan worden.



















Ik heb besloten dat ik morgen voor het laatst naar school ga.


In oktober ga ik wel weer beginnen.


Als ik 's morgens naar school ben geweest heb ik 's middags geen zin meer om iets te doen. Als we nu 's morgens ons werk doen kunnen we in de middag lekker doen waar we zin in hebben. Uiteindelijk was dat de bedoeling voor het leven in Zweden. Hoewel school wel heel leuk is hoor. Helemaal geen straf om heen te gaan.










Een paar keer hebben we de auto gepakt en zijn hier in de buurt in the middle of nowhere aan een meertje gaan zitten. We horen daar alleen de vogels zingen en zitten te niksen of te breien. Geen mensin de buurt. Heerlijk is dat!!!



Intussen hebben we op 6 mei ook onze eerste marktdag gehad.


Een grote deceptie!!!!


Eerst regende het en konden we de kaarten niet uitstallen en hebben er plastic over gelegd. Later werd het wel droog, maar we hebben maar 14 kaarten verkocht. En dat terwijl het een heel grote markt met bijna 400 kramen was en het was er ook heel druk.
We hebben net het marktgeld terugverdiend, maar het benzinegeld niet.Waar het aan ligt????


Er waren heel veel snoep en donutskramen en die hadden het allemaal even druk.
Ook waren er nogal wat kledingstalletjes. Daar werd ook niet zo veel verkocht.


We hebben de indruk dat de markt vooral is om elkaar te ontmoeten.


Aan de kaarten kan het niet liggen, want die zijn echt prachtig.


Maar we geven het niet op en gaan het gewoon weer proberen.


Ik ben een bord aan het maken, waar op staat dat het zelfgemaakte kaarten zijn. Want we vielen volgens ons ook gewoon niet genoeg op. En nog maar eens verder nadenken. Hebben jullie een idee?



































































































































































woensdag 4 mei 2011







bericht69





Zo, dat is lang geleden! Ik ga er maar eens even goed voor zitten.

Op 3 april zijn we om 3.50 uur vertrokken vanuit Sunnemo naar Nederland. Er lag nog ongeveer een halve meter sneeuw en er was dichte mist. We hebben een hele tijd niet harder dan 40-50 kunnen rijden. Als je dan ook nog rekening houdt met elanden, dan is dat niet prettig rijden. Maar naarmate we verder kwamen trok de mist op; lag er minder sneeuw en werd het lichter.

Voorbij Kristinehamn was de sneeuw nagenoeg weg en dat is hemelsbreed niet eens 100 km ten zuiden van ons. Maar dat is nu juist de grap. Daar is het Zuid-Zweedse zeeklimaat en wij zitten in Midden-Zweden, met een landklimaat.

We zijn verder via Jönköping naar Helsingborg gereden en hebben daar de veerboot naar Helsingor genomen. Verder door Denemarken naar Rodbyhaven en daar op de boot naar Puttgarden (beide boten samen €116), Verder door Duitsland, waar we in vreselijk noodweer terecht kwamen, via Hannover, Enschede, Apeldoorn, Arnhem naar Westervoort. Daar kwamen we om 19.50 uur aan en hadden we 1350 km. gereden.

We hebben die week bij Wilja en Marc gelogeerd. Een heerlijke avond gehad op Meike's school waar zij optrad in "Een midzomernachtdroom". Ze zong in het koor. Als trotse oma kan ik melden dat ze een geweldige zangeres is. Ze heeft zangles en zit op een musicalclub. Sjors heeft inmiddels gitaarles en kan na een paar lessen al heel lekker spelen. 8 April hebben we daar ook Alinda's 41e verjaardag gevierd.

Daarna waren we een week in het huis van mijn vriendin in Wilhelminaoord. Helaas hebben we haar niet ontmoet omdat ze in de D.R.Congo was. Maar het was wel heel lief dat we haar huis mochten gebruiken.

Als laatste waren we weer een weekje op onze geliefde boerderij in Vorden, bij onze oppashond en de fam. van Woerkom. Daar werden we hartelijk ontvangen.

Vandaaruit nog Sjors wezen aanmoedigen bij zijn finalewedstrijden van het schoolvoetbaltoernooi. (Ze zijn derde geworden)

Alle kinderen en kleinkinderen kwamen daar ook nog op bezoek. Heerlijk!!! (zie foto's)

Wel waren het drukke weken met veel bezoekjes. Maar het was fantastisch om zo veel familie en vrienden weer te ontmoeten.

Bovendien hadden we heerlijk zomers weer.

Op 1e paasdag, 24 april, zijn we om 3.40 uur vertrokken en via dezelfde route teruggereden naar Zweden. Het was heerlijk rustig op de weg en het reed ontspannen. Om 19.00 uur waren we weer thuis en werden welkom geheten door de overburen, die lekker buiten in het zonnetje zaten. Alle sneeuw was weg; de bomen begonnen uit te lopen en het was 25 graden. Wat een verschil met 3 weken eerder!!!

Enne..........om eerlijk te zijn: hoe fijn het ook was om al die lieve mensen te ontmoeten, we waren heel blij weer in de rust van ons stekkie te zijn.

maandag 21 maart 2011

bericht 68
Intussen is het hier nu toch echt aan het dooien. Er hangen mooie ijspegels aan de dakranden en je hoort overal water stromen. De zon schijnt in een mooie blauwe lucht.
Vannacht heeft het voor het eerst niet gevroren.
Dan hebben we hier toch wel dik winter gehad gedurende viereneenhalve maand.
Nu het zo ver is verlangt iedereen toch wel naar de lente. Die schijnt heel mooi te worden. We wachten dus maar af.
In ieder geval kunnen de zomerbanden volgende week onder de auto.
Het was wel even schrikken van de energierekening. Over dec.jan.febr. €1500,- Maar we hadden er ook al wel rekening mee gehouden. De energie is hier stukken duurder dan in Nederland.
Onze buurvrouw in Wilhelminaoord stuurde een bericht dat ons huis ontruimd werd. De politie had de deur ingetrapt en alle inboedel naar buiten gegooid. Ook van boven, hupplakee uit het raam. De meterkast werd eveneens gesloopt. Bleek er een wietkwekerij op zolder te zitten. Het was ook allemaal al heel raar. Ten eerste heeft die vent mij nooit die €450,- betaald voor de overgenomen spullen en vervolgens werd het huis steeds niet bewoond en zat alles altijd dicht.
De buurvrouw stuurde wat actiefoto's op. (zagen we hoe onze diepvrieskist werd afgevoerd) Dat was wel even heel raar hoor! Het schijnt er een enorme bende geweest te zijn. Er heeft lange tijd een hond opgesloten gezeten in de keuken, dus dat rook niet bepaald fijn. De buren hebben lang lopen klagen voor er eindelijk iets gebeurde. Achter het huis en in de bijkeuken was het een vuilnisbelt. Dus de buurt is blij dat het nu opgeruimd is.
Onze business begint al aardig vorm te krijgen. We hebben al zo'n 500 kaarten klaar. Bovendien zijn er ook al aardig wat andere dingen gefröbelt. Zie foto's.
Ik ga deze week en volgende week nog naar school en dan stop ik tot oktober. Er is veel te veel te doen in de zomer en we gaan nog eens 2 keer naar Nederland. Ik kan me gewoon een poosje uitschrijven en in oktober weer inschrijven; dat is dus wel gemakkelijk.
We verlangen er naar om in Nederland onze geliefden weer in levende lijve te zien. Dan is een half jaar best lang hoor!