Bericht 71

Vandaag hebben we weer een markt geprobeerd. Deze keer zo'n welbekende Loppis (vlooienmarkt) op een camping in Ransäter, waarvan de eigenaren uit Emmen komen.

De weersvoorspellingen waren erg slecht, dus we gingen niet zo welgemoed op weg.

De dag werd toch meteen goedgemaakt doordat er een eland vlakbij op de weg stond. Wat een enorme dieren zijn dat toch.

Het weer is 100 procent meegevallen; vanmorgen een klein spatje regen. En bovendien nog veel zon gezien. Een uurtje voor het einde van de markt begon het nogal te waaien en dat is niet lekker als je losse kaarten hebt liggen op de tafels. We zijn dus maar naar huis gegaan. Deze keer hebben we tenminste wat verdiend. Hoewel er niet veel publiek was.

Alle bloempotmannetjes zijn verkocht en verhuizen naar Nederland.

Grappig: We hebben een voor ons onbekend Nederlands echtpaar ontmoet dat onze blog volgt.

We hebben inmiddels een bord gemaakt, waar op staat "zelfgemaakte kaarten en cadeautjes". We vallen nu tenminste meer op.

Op naar de volgende markt.

De afgelopen week heb ik met school de metaalfabriek in Hagfors bezocht. Het is de grootste werkgever hier in de buurt met 900 werknemers. Ze importeren schroot uit alle uithoeken van de wereld en gebruiken bijna geen ijzererts meer. Er wordt ook over de hele wereld geëxporteerd. Een immens bedrijf.

Ook ben ik op bezoek geweest bij een klasgenote uit Duitsland om met haar hond kennis te maken. We zijn eerst lekker uit eten geweest samen. Heel gezellig. Zij is kinderarts, klassiek homeopaat en psychotherapeute. Ik zal in juni 4 dagen in haar huis in de bossen van Ekshärat gaan wonen om op die hond te passen. Een Briard, zwart en heel groot. Ze heeft een omheinde tuin, dus het is handiger als ik daar heen ga; kan ie lekker loslopen.

Het is hier al mooi groen en de fruitbomen beginnen te bloeien. Onze raapstelen staan ook al boven de grond. Nog even wachten dan kan de moestuin ook ingezaaid worden.

Al een halve week geen school gehad en dat bevalt uitstekend.

bericht 70

Nog even wat berichtjes, waar ik de laatste keer niet meer aan toe kwam:

De Zweden weten echt van alles een feest te maken. Zo is er "Onze lieve vrouwe onbevlekt ontvangenis". Dat heet in het Zweeds "Vaarfrudagen". Maar wat moet je nou met zo'n feest hè? Als je het een beetje snel zegt, klinkt het als 'Wafeldagen"; dus gaat iedereen gezellig aan het wafelbakken en wordt het een leuk feestje. Lekker met zowel zoet als hartig beleg. Wij hadden ze zelf met oudejaar ook gebakken en lekker met Lingonjam en slagroom gegeten. Deze keer hadden we op school een hele grote stapel gebakken. LEKKER!!!!!

Met pasen staan in alle tuinen takken met vrolijk gekleurde veertjes en

allerlei soorten eieren en andere paasdingen versieren de veranda's.

Ook het voorjaar wordt blij verwelkomt. In Sunnemo kwam de bevolking bij elkaar bij de Hembygdsgaard (een hele oude boerderij). Daar zong een koor een aantal liederen en kon je binnen

eigengebakken lekkers kopen en een bakkie doen. Daarna zou er een groot vuur zijn (zoiets als in Noord-Nederland een paasvuur), maar dat kon niet doorgaan vanwege de harde wind. Met al dat bos en houten huizen is dat hier ook best link.

Het weer is hier heel goed geweest. De eerste week na onze thuiskomst was het heel warm, echt zomers. Dat kwam goed uit, want ik was in Nederland de laarste week behoorlijk ziek. De hele winter goed doorgekomen, zelfs geen snotneus, en dan in de vakantie is het ineens mis. Afijn, ik had nog vakantie van school, dus kon lekker rustig bijkomen.

Er was trouwens ook genoeg post en mail dat afgehandeld moest worden.

De week erna, toen ik dus weer naar school moest, vroor het weer een paar nachten en lag er zelfs een keer sneeuw. Maar dat was wel heel snel weer weg gelukkig. Ook viel er een enkel regenbuitje. Maar de blauwe lucht en het zonnetje waren er wel weer snel en deze week is het weer heel zomers met zo'n 20-25 graden.

We hebben in de tuin gewerkt. Alinda heeft de zandbak uitgegraven. Daar doen we bemeste tuinaarde in en dan moet het een moestuin worden.

Ik heb een helling ontdaan van kweekgras en brandnetelwortels.

Pffff, wat een zwaar werk. Die helling ligt op het zuiden, dus daar kunnen we mooi courgettes kweken.

Het gras is ook al gemaaid en moet morgen weer gedaan worden.

Ik heb besloten dat ik morgen voor het laatst naar school ga.

In oktober ga ik wel weer beginnen.

Als ik 's morgens naar school ben geweest heb ik 's middags geen zin meer om iets te doen. Als we nu 's morgens ons werk doen kunnen we in de middag lekker doen waar we zin in hebben. Uiteindelijk was dat de bedoeling voor het leven in Zweden. Hoewel school wel heel leuk is hoor. Helemaal geen straf om heen te gaan.

Een paar keer hebben we de auto gepakt en zijn hier in de buurt in the middle of nowhere aan een meertje gaan zitten. We horen daar alleen de vogels zingen en zitten te niksen of te breien. Geen mensin de buurt. Heerlijk is dat!!!

Intussen hebben we op 6 mei ook onze eerste marktdag gehad.

Een grote deceptie!!!!

Eerst regende het en konden we de kaarten niet uitstallen en hebben er plastic over gelegd. Later werd het wel droog, maar we hebben maar 14 kaarten verkocht. En dat terwijl het een heel grote markt met bijna 400 kramen was en het was er ook heel druk.
We hebben net het marktgeld terugverdiend, maar het benzinegeld niet.Waar het aan ligt????

Er waren heel veel snoep en donutskramen en die hadden het allemaal even druk.
Ook waren er nogal wat kledingstalletjes. Daar werd ook niet zo veel verkocht.

We hebben de indruk dat de markt vooral is om elkaar te ontmoeten.

Aan de kaarten kan het niet liggen, want die zijn echt prachtig.

Maar we geven het niet op en gaan het gewoon weer proberen.

Ik ben een bord aan het maken, waar op staat dat het zelfgemaakte kaarten zijn. Want we vielen volgens ons ook gewoon niet genoeg op. En nog maar eens verder nadenken. Hebben jullie een idee?

bericht69

Zo, dat is lang geleden! Ik ga er maar eens even goed voor zitten.

Op 3 april zijn we om 3.50 uur vertrokken vanuit Sunnemo naar Nederland. Er lag nog ongeveer een halve meter sneeuw en er was dichte mist. We hebben een hele tijd niet harder dan 40-50 kunnen rijden. Als je dan ook nog rekening houdt met elanden, dan is dat niet prettig rijden. Maar naarmate we verder kwamen trok de mist op; lag er minder sneeuw en werd het lichter.

Voorbij Kristinehamn was de sneeuw nagenoeg weg en dat is hemelsbreed niet eens 100 km ten zuiden van ons. Maar dat is nu juist de grap. Daar is het Zuid-Zweedse zeeklimaat en wij zitten in Midden-Zweden, met een landklimaat.

We zijn verder via Jönköping naar Helsingborg gereden en hebben daar de veerboot naar Helsingor genomen. Verder door Denemarken naar Rodbyhaven en daar op de boot naar Puttgarden (beide boten samen €116), Verder door Duitsland, waar we in vreselijk noodweer terecht kwamen, via Hannover, Enschede, Apeldoorn, Arnhem naar Westervoort. Daar kwamen we om 19.50 uur aan en hadden we 1350 km. gereden.

We hebben die week bij Wilja en Marc gelogeerd. Een heerlijke avond gehad op Meike's school waar zij optrad in "Een midzomernachtdroom". Ze zong in het koor. Als trotse oma kan ik melden dat ze een geweldige zangeres is. Ze heeft zangles en zit op een musicalclub. Sjors heeft inmiddels gitaarles en kan na een paar lessen al heel lekker spelen. 8 April hebben we daar ook Alinda's 41e verjaardag gevierd.

Daarna waren we een week in het huis van mijn vriendin in Wilhelminaoord. Helaas hebben we haar niet ontmoet omdat ze in de D.R.Congo was. Maar het was wel heel lief dat we haar huis mochten gebruiken.

Als laatste waren we weer een weekje op onze geliefde boerderij in Vorden, bij onze oppashond en de fam. van Woerkom. Daar werden we hartelijk ontvangen.

Vandaaruit nog Sjors wezen aanmoedigen bij zijn finalewedstrijden van het schoolvoetbaltoernooi. (Ze zijn derde geworden)

Alle kinderen en kleinkinderen kwamen daar ook nog op bezoek. Heerlijk!!! (zie foto's)

Wel waren het drukke weken met veel bezoekjes. Maar het was fantastisch om zo veel familie en vrienden weer te ontmoeten.

Bovendien hadden we heerlijk zomers weer.

Op 1e paasdag, 24 april, zijn we om 3.40 uur vertrokken en via dezelfde route teruggereden naar Zweden. Het was heerlijk rustig op de weg en het reed ontspannen. Om 19.00 uur waren we weer thuis en werden welkom geheten door de overburen, die lekker buiten in het zonnetje zaten. Alle sneeuw was weg; de bomen begonnen uit te lopen en het was 25 graden. Wat een verschil met 3 weken eerder!!!

Enne..........om eerlijk te zijn: hoe fijn het ook was om al die lieve mensen te ontmoeten, we waren heel blij weer in de rust van ons stekkie te zijn.

bericht 68

Intussen is het hier nu toch echt aan het dooien. Er hangen mooie ijspegels aan de dakranden en je hoort overal water stromen. De zon schijnt in een mooie blauwe lucht.

Vannacht heeft het voor het eerst niet gevroren.

Dan hebben we hier toch wel dik winter gehad gedurende viereneenhalve maand.

Nu het zo ver is verlangt iedereen toch wel naar de lente. Die schijnt heel mooi te worden. We wachten dus maar af.

In ieder geval kunnen de zomerbanden volgende week onder de auto.

Het was wel even schrikken van de energierekening. Over dec.jan.febr. €1500,- Maar we hadden er ook al wel rekening mee gehouden. De energie is hier stukken duurder dan in Nederland.

Onze buurvrouw in Wilhelminaoord stuurde een bericht dat ons huis ontruimd werd. De politie had de deur ingetrapt en alle inboedel naar buiten gegooid. Ook van boven, hupplakee uit het raam. De meterkast werd eveneens gesloopt. Bleek er een wietkwekerij op zolder te zitten. Het was ook allemaal al heel raar. Ten eerste heeft die vent mij nooit die €450,- betaald voor de overgenomen spullen en vervolgens werd het huis steeds niet bewoond en zat alles altijd dicht.

De buurvrouw stuurde wat actiefoto's op. (zagen we hoe onze diepvrieskist werd afgevoerd) Dat was wel even heel raar hoor! Het schijnt er een enorme bende geweest te zijn. Er heeft lange tijd een hond opgesloten gezeten in de keuken, dus dat rook niet bepaald fijn. De buren hebben lang lopen klagen voor er eindelijk iets gebeurde. Achter het huis en in de bijkeuken was het een vuilnisbelt. Dus de buurt is blij dat het nu opgeruimd is.

Onze business begint al aardig vorm te krijgen. We hebben al zo'n 500 kaarten klaar. Bovendien zijn er ook al aardig wat andere dingen gefröbelt. Zie foto's.

Ik ga deze week en volgende week nog naar school en dan stop ik tot oktober. Er is veel te veel te doen in de zomer en we gaan nog eens 2 keer naar Nederland. Ik kan me gewoon een poosje uitschrijven en in oktober weer inschrijven; dat is dus wel gemakkelijk.

We verlangen er naar om in Nederland onze geliefden weer in levende lijve te zien. Dan is een half jaar best lang hoor!

bericht 67

Nou willen we altijd heel graag een eland zien...............en er zijn er genoeg. Maar na dat eerste vrouwtje met kalf hebben we nog niets gezien.

Op het ogenblik sterven er elanden van de honger vanwege de lange winter. Ze komen, zoals ik al meldde, heel dicht bij woningen om voedsel te zoeken.

Wij hebben achter in de tuin een compostbult en Alinda heeft er een pad naar toe gegraven.

Nu is er een eland vanaf de compostbult, over dat pad en door de sneeuw, over de trap langs Alinda's slaapkamerraam gelopen.

EN WIJ SLIEPEN. !!!

(en ik vergis me niet, want er stond een grote hoefafdruk in de sneeuw)

Alinda zit de laatste dagen steeds een poosje op het terras in de zon; naast het nog steeds dikke pak sneeuw.

Het is nu al wel flink aan het dooien hoor. Hoewel het 's nachts nog vriest.

De meeste wegen zijn nu flink gepekeld en dus schoon. Over twee weken zomerbanden???

Het roodwild staat soms midden op de weg het zout op te likken. Daar hebben ze nu ook gebrek aan.

Toen ik vorige week uit school kwam moest ik stoppen voor 6 reeën, die niet weg gingen en gewoon bleven staan. Het is erg gevaarlijk voor automoblisten.

Wat een beangstigende situatie in Japan ! We keken nooit naar het NOS-journaal, maar nu wel (via uitzending gemist). Nu missen we dus toch even de televisie. En we willen wel graag op de hoogte blijven. Het Zweedse nieuws kunnen we ook wel volgen op de radio, maar we willen graag wat beelden er bij.

Laten we hopen dat ze de kernramp weten te beperken. De aardbeving en tsunami waren erg genoeg.

bericht 66

Nu lijkt het er dan toch op dat de dooi gaat doorzetten. Overdag dooit het en 's nachts vriest het maar een paar graden. Maar het gaat niet hard. Het is ook zo'n dikke compacte laag! Eigenlijk zie je het aan de daken het beste. Buiten zou je een heleboel bagger verwachten, maar dat hebben we nog niet gezien. Wel wordt in de steden veel sneeuw, dat in de bermen ligt, afgevoerd en er worden goten in de berm gegraven, waar dan het water langs weg kan stromen. Omdat het landschap nergens plat is loopt het water ook wel gemakkelijk weg. Voor de winter waren er al diepe greppels langs de wegen gegraven, waar dan de sneeuw in geschoven kon worden. Vanaf eind september was men al bezig met voorbereidingen. Toen werden er ook al lange stokken in de bermen gestoken, zodat je ten allen tijde de weg zou kunnen terugvinden. Geen overbodige luxe.
Het sneeuwt trouwens ook nog bijna elke dag.
De dagen worden heel snel langer. Ik weet niet precies hoe laat het licht wordt (dan slaap ik nog), maar om kwart voor zes was het gisteren al licht. 's Avonds gaat het om half zeven schemeren. Het is wel grappig dat wij vanuit de huiskamer kunnen zien waar de zon opkomt en ook waar hij ondergaat. Die plaatsen verschuiven per dag.
Doordat hij ook nog eens de hele dag naar binnen schijnt kan de kachel overdag vaak uit. En dat terwijl het buiten nog best koud is. Dat scheelt dus een slok op een borrel.
Het wordt wel spannend of we voor 1 april weer de zomerbanden op de auto kunnen zetten. Zo niet dan hebben we een probleem, want dan kunnen we niet naar Nederland. Buiten Zweden zijn de spijkerbanden namelijk verboden.
De winter is wel extreem geweest. Er gaan intussen elanden dood van de honger en alle wild komt dicht bij de huizen op zoek naar voedsel.
Onze business krijgt ook steeds meer vorm. We hebben al bijna 450 kaarten klaar en een mooi aantal haakwerkjes. We hebben nog veel meer ideetjes, maar eerst een flinke voorraad kaarten klaar zien te krijgen, zodat een kraam ook gevuld lijkt.
Langzaam vordert ook het klussen.
En intussen maken we lijstjes met wat er mee moet naar Nederland en wat we in Nederland moeten kopen. Ook zijn de meeste afspraken voor bezoekjes intussen gemaakt. Wat een planning!!!
Nog maar drie weken..............
Vandaag hebben we aan de nieuwsberichten gekluisterd gezeten, vanwege de ramp in Japan. En wat gaat er nog achteraan komen......? Griezelig hoor. Wat een vreselijke beelden daarvandaan.
En wat een menselijk leed!

Bericht 65

lekker kleurtje na de wandeling

Nou van het klussen is niet veel gekomen. Ik begon met het wisselen van een boortje. Bij het losdraaien kreeg ik zo veel pijn aan mijn pols, dat ik het verder wel kon schudden. De pols zit weer in de brace en de pijn wil nog niet zakken. Wat dat moet worden met mijn gewrichten.....?

Maar goed, we worden al aardig Zweeds en hebben geen haast. Wel heb ik nog wat gordijnen ingekort en we hebben samen rails opgehangen, zodat die voor een

deel nu hangen. Nu de slaapkamers nog.

lang haar al hè.

Ik heb me ook op het beantwoorden van brieven en mails gestort en heb geprobeerd zo veel mogelijk afspraken te maken voor als we in Nederland zijn.

Vorige week dachten we dat er een dooiaanval aan zat te komen, maar dat is niet gebeurd. Wel veel zon gehad en overdag rond nul graden of iets er boven, maar 's nachts vriest het zo hard dat er van dooi nog geen sprake is.

Mijn kursus kaarten maken gaat niet door. Er zijn geen aanmeldingen. In het najaar willen ze het weer proberen. We zien het wel. Het voorjaar is meestal geen goede tijd om een cursus te beginnen; mensen willen naar buiten. En hier is het volop wintersport.

Omdat ik niet veel kon doen heb ik me nogal vermaakt op de computer. Facebook, Hyves en zo. Ik wordt er aardig handig in. Zo heb ik ook contact gekregen met een vriendje van de kleuterschool. Hij is nu een gepensioneerd onderwijzer. Grappig hoor.

Je moet wel oppassen dat je niet te veel in die sites doet, want het ene antwoord lokt het andere uit en voor je het weet ben je verslaafd. Dus na de vakantie is het wel weer afgelopen.

(En dat is morgen al)

Gisteren was het zulk prachtig zonnig weer, dat we besloten een toertje met de auto te maken langs onverharde wegen en ergens in de zon te gaan picknicken. Goed en wel onderweg kwamen er wolken en even later was het zwaarbewolkt. Dus maar weer naar huis. We hebben wel weer mooie plekjes ontdekt. We kwamen op een plek die dichtgewaaid was met stuifsneeuw. Toch er maar doorgereden en het lukte net. Spannend hoor! (er liggen een schop en rijplaten in de kofferbak dus ik durf wel aardig)

Eenmaal thuis ging het hard waaien en sneeuwen. Aan het eind van de middag was er weer volop zon en zaten de buren buiten te eten.

Vanmorgen weer zulk mooi weer. Dus nu zijn we maar wat vroeger weggegaan. Een andere (nieuwe) route genomen en op een mooi plekje

aan een onverharde weg lekker in de zon gaan zitten met koffie.

Alinda is nog druk aan het fietsen en steppen en heeft me overgehaald om ook elke dag Tai-Chi met haar te gaan doen. Ze moet maar niet fanatieker gaan worden :). Ik ben best lui.

De reeën lopen hier in de tuin; zelfs op het overdekte terras. Maar dat doen ze 's nachts, dus we hebben het nog niet gezien. Je ziet trouwens overal heel veel sporen in de sneeuw.

Aan het eind van de maand moeten de zomerbanden weer onder onze auto. Ik kan het me haast niet voorstellen dat dat dan al weer kan. Maar het moet, anders kunnen we niet naar Nederland. We verlangen er wel naar om alle geliefden weer in levende lijve te zien hoor!